อยากให้อ่านกันนะ- เหยือกน้ำกับชีวิต


เหยือกน้ำกับชีวิต
>>
>>ชายหนุ่มคนหนึ่งได้รับเชิญจากมหาวิทยาลัยเอกชน
>>เพื่อนให้เป็นวิทยากรพิเศษสอนวิชาปรัชญาให้กับนักศึกษาปริญญาโท
>>เขาเตรียมการสอนอยู่หลายวัน
>>จึงตัดสินใจจะสอนนักศึกษาเหล่านั้นด้วยแบบฝึดหัดง่าย ๆ
>>แต่งแฝงไว้ด้วยข้อคิด
>>
>>เขาเดินเข้าห้องเรียนมาพร้อมด้วยของสองสามอย่างบรรจุอยู่ในกระเป๋าคู่ใจ
>>เมื่อได้เวลาเรียน เขาหยิบเหยือกแก้วขนาดใหญ่ขึ้นมา

>>แล้วใส่ลูกเทนนิสลงไปจนเต็ม
>>
>>"พวกคุณคิดว่าเหยือกเต็มหรือยัง?"
>>เขาหันไปถามนักศึกษาปริญญาโท
>>แต่ละคนมีสีหน้าตาครุ่นคิดว่าอาจารย์หนุ่มคนนี้จะมาไม้ไหนก่อนจะตอบพร้อมกัน...
>>"เต็มแล้ว..."
>>เขายิ้มไม่พูดอะไรต่อหันไปเปิดกระเป๋าเอกสารคู่ใจ
>>หยิบกระป๋องใส่กรวดออกมา แล้วเทกรวดเม็ดเล็ก ๆ
>>จำนวนมากลงไปในเหยือกพร้อมกับเขย่าเหยือกเบา ๆ
>>กรวดเลื่อนไหลลงไปอยู่ระหว่างลูกเทนนิส อัดจนแน่นเหยือก
>>
>>เขาหันไปถามนักศึกษาอีก
>>"เหยือกเต็มหรือยัง?"
>>นักศึกษามองดูอยู่พักหนึ่งก่อนจะหันมาตอบ
>>"เต็มแล้ว..."
>>
>>เขายังยิ้มเช่นเดิม หันไปเปิดกระเป๋าหยิบเอาถุงทรายใบย่อมขึ้นมา
>>เททรายจำนวนไม่น้อยใส่ลงไปในเหยือก
>>เม็ดทรายไหลลงไปตามช่องว่างระหว่างกรวดกับลูกเทนนิสได้อย่างง่ายดาย
>>เขาเทจนทรายหมดถุง เขย่าเหยือกจนเม็ดทรายอัดแน่นจนแทบล้นเหยือก

>>เขาหันไปถามนักศึกษาอีกครั้ง
>>"เหยือกเต็มหรือยัง?"
>>
>>เพื่อป้องกันการหน้าแตกนักศึกษาปริญญาโทเหล่านั้นหันมามองหน้ากัน
>>ปรึกษากันอยู่นานหลายคนเดินก้าวเข้ามาก้ม ๆ เงย ๆ
>>มองเหยือกตรงหน้าอาจารย์หนุ่มอยู่หลายครั้ง
>>มีการปรึกษาหารือกันเสียงดังไปทั้งห้องเรียน
>>
>>....จวบจนเวลาผ่านไปเกือบห้านาที หัวหน้ากลุ่มนักศึกษาจึงเป็นตัวแทน
>>เดินเข้ามาตอบอย่างหนักแน่น
>>"คราวนี้เต็มแน่นอนครับอาจารย์"
>>"แน่ใจนะ"
>>"แน่ซะยิ่งกว่าแน่อีกครับ"
>>
>>คราวนี้เขาหยิบน้ำอัดลมสองกระป๋องออกมาจากใต้โต๊ะแล้วเทใส่เหยือกโดยไม่รีรอ
>>ไม่นานน้ำอัดลมก็ซึมผ่านทรายลงไปจนหมด
>>ทั้งชั้นเรียนหัวเราะฮือฮากันยกใหญ่
>>เขาหัวเราอย่างอารมณ์ดี
>>
>>"ไหนพวกคุณบอกว่าเหยือกเต็มแน่ ๆ ไง" เขาพูดพลางยกเหยือกขึ้น
>>
>>"ผมอยากให้พวกคุณจำบทเรียนวันนี้ไว้
เหยือกใบนี้ก็เหมือนชีวิตคนเรา
>>ลูกเทสนิสเปรียบเหมือนเป็นเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิต เช่น ครอบครัว
>>คู่ชีวิต การเรียน สุขภาพ ลูก และเพื่อน
>>สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องที่คุณต้องสนใจจริง สูญเสียไปไม่ได้...."
>>
>>"...เม็ดกรวดเหมือนสิ่งสำคัญรองลงมา เช่น งาน บ้าน รถยนต์
>>ทรายก็คือเรื่องอื่น ๆ ที่เหลือเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ
>>ที่เราจำเป็นต้องทำ แต่เรามักจะหมกมุ่นอยู่กับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ
>>เหล่านี้....
>>เหยือกนี้เปรียบกับชีวิตของคุณ ถ้าคุณใส่ทรายลงไปก่อน
>>คุณจะมัวหมกมุ่นอยู่กับเรื่องเล็ก ๆน้อย ๆอยู่ตลอดเวลา
>>ชีวิตเต็มแล้ว...เต็มจนไม่มีที่เหลือให้ใส่กรวด
>>ไม่มีที่เหลือใส่ให้ลูกเทนนิสแน่นอน..."
>>
>>"...ชีวิตของคนเราทุกคน..ถ้าเราใช้เวลาและปล่อยให้เวลาหมดไปกับเรื่องเล็ก
>>ๆ น้อย ๆ เราจะไม่มีที่ว่างในชีวิตไว้สำหรับเรื่องสำคัญกว่า...
>>เพราะฉะนั้นในแต่ละวันของชีวิต

>>เราต้องให้ความสนใจกับเรื่องที่ทำให้ตัวเราและครอบครัวมีความสุข
>>ใช้ชีวิตเล่นกับลูก ๆ หาเวลาไปตรวจร่างกาย
>>พาคู่ชีวิตกับลูกไปพักผ่อนในวันหยุด
>>พากันออกกำลังกายเล่นกีฬาร่วมกันสักชั่วโมงสองชั่วโมง
>>เพื่อสุขภาพและความสัมพันธ์ที่ดีในชีวิต
>>เราต้องดูแลเรื่องที่สำคัญที่สุดจริง ๆ
>>ดูแลลูกเทนนิสของเราก่อนเรื่องอื่นทั้งหมด..."
>>
>>"...หลังจากนั้นถ้ามีเวลาเหลือเราจึงเอามาสนใจกับสิ่งแวดล้อมที่อยู่รอบ
>>ๆ ตัวเรา..."
>>นักศึกษาคนหนึ่งยกมือขึ้นถาม
>>"แล้วน้ำที่อาจารย์เทใส่ลงไปล่ะครับ หมายถึงอะไร?"
>>เขายิ้มพร้อมกับบอกว่า
>>
>>"การที่ใส่น้ำลงไปเพราะอยากให้เห็นว่า
>>ไม่ว่าชีวิตของเราจะวุ่นวายสับสนเพียงใด
>>ในความสับสนและวุ่นวายเหล่านั้น

>>คุณยังมีที่ว่างสำหรับการแบ่งปันน้ำใจให้กันเสมอ...."
>>เรื่องลับลับเกี่ยวกับความรัก
>>มีความลับเกี่ยวกับความรักอีกมากมายหลายอย่าง
>>ที่เรายังต้องค้นหากันต่อไป
>>แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยากเกินเข้าใจยิ่งค้นหาก็จะทำให้เรารู้ซึ้งถึงคุณค่าของมันมากขึ้น

โดย.. สร้อย 125.24.73.115   


 

 ความคิดเห็นที่ 1

10 มิ.ย.2549  เวลา 13:23 น.
โดย.. me_farn 203.188.36.157  

โห...ชอบมากๆ เลยค่ะ นี่ถ้ายังสอนหนังสืออยู่จะเอาไปสอนนักศึกษาบ้าง ***วกันเหลือเกิน แต่ตอนนี้ลาออกมาแล้ว เพราะอะไรเหรอค่ะ??? เพราะตอนทำงานเราสนใจแต่งานอย่างเดียวจนลืม ลืม และลืมจริงๆ จนได้มาอ่านบทความนี้..."บอลห้าลูก" (ลองอ่านดูนะคะ แนวคิดคล้ายๆ กับบทความของคุณสร้อย) ดิฉันคัดมาจากนิยายเรื่อง Suzannne's Diary for Nicholas ของ James Patterson แปลเป็นภาษาไทยใช้ชื่อว่า รักเรานั้น...นิรันดร โดยในเรื่องช่วงสำคัญของนางเอกมีอยู่ว่า... ทุกคนลองจินตนาการนะคะ "ชีวิตเป็นดั่งเกมที่ต้องโยนและรับบอลห้าลูก บอลที่มีชื่อว่า... งาน ครอบครัว สุขภาพ เพื่อน และความกลมเกลียว หน้าที่ของเราคือ เลี้ยงลูกบอลทั้งห้าไว้อย่าให้ตกถึงพื้น ในช่วงชีวิตหนึ่ง ลูกบอลลูกที่สำคัญที่สุดที่เรากลัวตกที่สุดคือลูกบอลงาน เราตั้งหน้าตั้งตาเลี้ยงลูกบอลลูกนี้เหมือนชีวิตมีลูกบอลใบเดียว ตราบจนเมื่อชีวิตได้ล่วงผ่านไปสักช่วงหนึ่ง เราจึงเพิ่งตระหนักว่า... งานเป็นลูกบอลลูกเดียวในห้าลูกที่ทำด้วยยาง ตกพื้นเมื่อไหร่มันจะกระเด้งกลับขึ้นมาหาคุณได้อีก แต่บอลที่เหลืออีกสี่ลูก คือ... ครอบครัว สุขภาพ เพื่อน และความกลมเกลียวนั้นทำด้วยแก้ว เมื่อใดที่คุณปล่อยให้ตกพื้น มันจะเกิดรอยแตกร้าวที่ไม่อาจประสานได้ ลูกบอลยางเป็นลูกบอลใบเดียวในห้าใบที่ดูแลตัวเองได้ แต่ลูกบอลแก้วอีก 4 ใบ ต้องการการดูแลใส่ใจจากคุณ... นางเอกของเรื่องเริ่มเข้าใจประเด็นนี้ก็เมื่อโรคหัวใจของเธอกำเริบถึงกับต้องทำบายพาสเมื่ออายุแค่สามสิบห้าปี "การสร้างสมดุลในชีวิตคือหัวใจสำคัญที่ทำให้เลี้ยงลูกบอลทั้งห้าลูกเอาไว้ได้ อย่าเผลอเอาใจใส่แต่ลูกบอลยางจนปล่อยให้ลูกบอบแก้วที่สำคัญย่ิงทั้งสี่ใบตกแตกกันนะคะ...ชาวตรังโซน

 ความคิดเห็นที่ 2

10 มิ.ย.2549  เวลา 15:10 น.
โดย.. สร้อย 125.24.100.191  
ใช่แล้วค่ะ  เป็นสิ่งที่อยากบอกทุกคนค่ะ

 ความคิดเห็นที่ 3

11 มิ.ย.2549  เวลา 20:36 น.
โดย.. kung 58.136.199.234  

คับผม

เห็นด้วยอย่างยิ่ง

เรื่องเหยือกน้ำกับชีวิต ก็ ลักษณะเดียวกับ เรื่อง บอล 5 ลูก เลย

ผมอ่านแล้วรู้สึกดี อยากให้คนอื่น ๆ ได้อ่านบ้าง


 ความคิดเห็นที่ 4

13 มิ.ย.2549  เวลา 19:41 น.
โดย.. สร้อย 125.24.87.194  

ดีค่ะ  คุณ kung

จริงๆ แล้วเป็นของเก่ามาเล่าใหม่  เคยอ่านบทความแบบนี้  ในนิตยสาร a day มาครั้งหนึ่งแล้วค่ะ  
แล้วก็อยู่ในใจมาตลอด  พอดีเพื่อน  forward เมล์มาให้
จะไม่ให้คนอื่นอ่านบ้างก็น่าเสียดายเนอะ

คุณ kung นี่หน้าใหม่รึเปล่า  ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ   


 ความคิดเห็นที่ 5

14 มิ.ย.2549  เวลา 22:10 น.
โดย.. คดท 203.146.104.41  
ดีมักๆๆ คับ.....

 ความคิดเห็นที่ 6

17 มิ.ย.2549  เวลา 21:30 น.
โดย.. คนแถวนั้น 203.114.111.134  
อ่านแล้วกินใจสุดๆ คะjavascript:editor_insertHTML('Msg','%C2%A0 '); javascript:editor_insertHTML('Msg','%C2%A0 ');


    2008 © All Rights Reserved. Licensed By Trangzone.com
ติดต่อทีมงาน