คิดถึงพ่อแม่ครอบครัว ใครมีความรู้สึกแบบผมบ้าง


ผมเป็นคนตรัง อยู่จ.ตรังพ่อแม่ ครอบครัวอยู่ตรัง แม่ผมก็ไม่สบายหนักอยู่แต่ผมรักแม่ ผมทำใแม่เสียใจ ครอบครัวเสียใจผมไม่อยากให้แม่เครียดครอบครัวเครียดผมไม่กลับบ้านหลายอาทิตย์แล้ว แต่ผมมั่นใจว่าทุกคนอยากให้ผมกลับบ้านทุกคนมองผมผิดแต่ใจผมรักทุคน รักมากด้วยขอโทษ มีใครเข้าใจผมบ้าง

โดย.. คนรักครอบครั 118.173.126.237   


 

 ความคิดเห็นที่ 1

29 มี.ค.2551  เวลา 09:52 น.
โดย.. นายกระจก 125.25.92.45  
คนเรามีเหตุผลของตัวเองทุกคนแหล่ะครับ ปัญหาทุกอย่างมีทางออกค่อยๆคิดค่อยๆแก้ เป็นกำลังใจให้ครับ

 ความคิดเห็นที่ 2

29 มี.ค.2551  เวลา 10:52 น.
โดย.. Nuiko 203.147.7.22  

ถ้ารักแม่จริง หากมีเวลาก็ควรกลับไปหาแม่ ไปกราบขอโทษแม่และปรับความเข้าใจกับคนในครอบครัวด้วยความจริง และเหตุผลคิดว่าไม่มีใครจะไม่ให้อภัยเรา โดยเฉพาะคนที่เราเรียกว่า "แม่" เราจะถูกจะผิดอย่างไร แม่ให้อภัยเราเสมอ และรักเราตลอดชีวิตของแม่ด้วย

เป็นกำลังใจให้ค่ะ


 ความคิดเห็นที่ 3

29 มี.ค.2551  เวลา 15:01 น.
โดย.. ชิซูกะจัง 202.91.19.245  
ความรักที่พ่อแม่ให้บริสุทธิ์ที่สุด

 ความคิดเห็นที่ 4

30 มี.ค.2551  เวลา 21:41 น.
โดย.. MQ 118.174.77.96  

ขอเป็นกำลังใจให้เจ้าของกระทู้

เราอยู่บ้าน ได้มีโอกาสดูแลพ่อแม่ตามสมควร ทุกวันนี้เราตั้งปณิธานในใจว่า เวลาที่เหลือเราอุทิศให้พวกท่านได้ และจะหมั่นสื่อความรู้สึกดีๆต่อกันในครอบครัวเสมอ พี่ชายเราไม่ได้อยู่บ้าน และไม่กลับบ้านนานแล้ว เขาและพ่อแม่ไม่เข้าใจกัน ... แต่ยังรักกัน...เรารู้สึกได้

"จะไม่รอจนถึงวันที่จุดธูปไหว้หน้าศพ
แล้วร้องไห้คร่ำครวญว่า
จะยอมแลกทุกอย่าง
เพื่อให้เธอฟื้นคืนชีวิตขึ้นมา
จะทำมันวันนี้...วันที่ยังมีโอกาสทำ" 
(เราจดมันมาจากที่ไหนซักแห่ง)

คุณรักครอบครัว  รู้ว่าแม่ไม่สบาย  ไม่อยากให้ท่านเครียด
ที่สำคัญคุณรู้ว่า..ทุกคนอยากให้คุณกลับบ้าน 
และสำคัญที่สุด...ใจคุณรักทุกคน.....รักมากด้วย


.......กลับบ้านเถอะ 


 ความคิดเห็นที่ 5

31 มี.ค.2551  เวลา 01:29 น.
โดย.. เอิร์ธ UFM 118.173.145.17  
"แด่พ่อ..ผู้จากไป"


สองมือด้าน ด่างดำ พ่อตรำตราก
ทำงานหนัก เท่าไร ไม่พักบ่น
กลางแดดร้อน เหงื่อหยด สุดผ่อนปรน
จะหนาวฝน ไม่สะท้าน ท่านทำงาน

เส้นเอ็นที่ เห็นทั่วร่าง ช่างน่าคิด
ตราบชีวิต พ่อฟันฝ่า น่าสงสาร
เพื่อลูกรัก เติบใหญ่ ได้สำราญ
เสริมรากฐาน อนาคต สู้หมดใจ

ตักของพ่อ นี้หนอ ช่างอบอุ่น
ลูกนั้นคุ้น หนุนเล่น เป็นนิสัย
เล่านิทาน ก่อนนอน ลูกชอบใจ
ไม่เหมือนใคร ทุกวันนี้ ยังจดจำ

อรุณรุ่ง พ่อเคยปลุก ให้ลุกตื่น
เช้าสดชื่น ใส่บาตรพระ อุราฉ่ำ
พ่อสั่งสอน จริยา มีค่าล้ำ
คุณธรรมพ่อ ปลูกฝัง ยังไม่เลือน

หยาดเหงื่อหยด ทั้งชีวิต ดวงจิตพ่อ
เพื่อลูกรัก สร้างต่อ ก่อให้เหมือน
ทุกความหมาย มีค่าล้ำ พ่อย้ำเตือน
จะกี่เดือน กี่ปี มีหลักการ

แต่วันนี้ ลุกตื่น สะอื้นไห้
ไม่มีใคร ย้ำปลุก เหมือนเคยผ่าน
พ่อจากลูก ไปแล้ว ตลอดกาล
ทิ้งหลักการ ให้ลูกรัก คอยถักทอ

“ลูกขอรำลึกถึง...พระคุณพ่อตลอดไป”

 ความคิดเห็นที่ 6

31 มี.ค.2551  เวลา 01:33 น.
โดย.. เอิร์ธ UFM 118.173.145.17  
"พระคุณแม่"


ไม่มีใครในโลก...ที่รักผมมากเท่ากับแม่
แม่เป็นคนเดียวในโลก...ที่สามารถให้ผมได้ทุกอย่าง
แม่ให้อภัยผมได้...ในทุกความผิดพลาดของผม

ทุกครั้งที่ผมร้องไห้...แม่คือคนแรกที่ปลอบใจผม
ยามผมล้มเหลว...แม่คือคนแรกที่คอยให้กำลังใจผมเสมอมา
คำพูดปลอบใจที่ช่างวิเศษสุดของแม่...ผมไม่เคยลืม
แม่บอกว่า...ไม่เป็นไรลูก ล้มแล้วก็ลุกขึ้นใหม่
ล้มกี่ครั้งก็ไม่ต้องกลัว...สำคัญว่าต้องลุกขึ้นให้เร็วที่สุด

ผมบอกตัวเองเสมอว่า...แม่เป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งที่สุดในชีวิตผม
แม่ทำทุกอย่างเพื่อลูกได้เสมอ...แม้ว่าจะเหนื่อยสักเพียงใด
แม่เสียสละได้ทุกอย่าง...หากลูกของแม่ต้องการ
แม่ปกป้องลูกด้วยชีวิตของแม่...หากใครมาทำร้ายรังแก
แม่เข้าข้างลูกเสมอ...แม้บางครั้งลูกเป็นฝ่ายผิด

บางครั้ง...ผมเคยอยากได้ ในสิ่งที่เหนือกำลังของแม่
แม่ก็พยายามหาให้ผมจนได้...ไม่เว้นแม้สักครั้ง
แม่เป็นคนเดียวในชีวิตผม...ที่ให้อภัยผมได้ทุกครั้ง
แม่ไม่เคยซ้ำเติม...ให้ผมต้องช้ำใจในทุกครั้งที่ผมผิดพลาด
แม่ให้โอกาสแก่ผม...ในทุกอย่างที่ผมต้องการจะทำ

ผมอยากบอกทุกคนว่า...ไม่มีใครในโลก
ที่มีบุญคุณต่อผม...มากเท่ากับแม่
 
 
 
 
*****อยากให้ทุกคนรักพ่อกับแม่ให้มาก ๆ  ความดีที่ถือว่าเป็นเป็นสุดยอดของความดีนั่นก็คือ ความกตัญญูต่อบุพการี ไม่ว่าคุณจะทำอะไรก็จะมีความเจริญรุ่งเรื่อง*****

 ความคิดเห็นที่ 7

31 มี.ค.2551  เวลา 09:35 น.
โดย.. บัวลอย 124.157.247.154  
เป็นกำลังใจให้ คับ

 ความคิดเห็นที่ 8

31 มี.ค.2551  เวลา 12:16 น.
โดย.. คนทุ่งควาย 117.47.120.6  

หันหน้าคุยกัน ครับ ชี้แจงให้เข้าใจ  ถ้าคนอื่นไม่เข้าใจก็แล้วแต่เขานะ เราจะให้คนอื่นเข้าใจเราหมดทั้งแพไม่ได้   พ่อแม่คือพระพุทธเจ้าในบ้านนะ

เป็นกำลังใจให้


 ความคิดเห็นที่ 9

1 เม.ย.2551  เวลา 11:40 น.
โดย.. akiko 118.173.130.207  

อดทนและต่อสู้เผชิญหน้ากับความจริงสู้กับความจริง  แล้วทุกอย่างจะดีเอง 


 ความคิดเห็นที่ 10

1 เม.ย.2551  เวลา 11:49 น.
โดย.. akiko 118.173.130.207  

ทุกคนอาจจะเข้าใจคุณ  หากแต่คุณเปิดใจคุยปัญหาที่เจอให้เค้ารับรู้บ้างเค้าจะได้เป็นส่วนหนึ่งที่ได้รับรู้ปัญหาของคุณแล้วได้ช่วยกันแก้ปัญหา  และให้กำลังใจแก่คุณได้   ไม่มีอะไรที่เลวร้ายไปทั้งหมด เพียงแต่คุณต้องตั้งรับอย่างแข็งแรงเท่านั้น  กลับไปหามาทำตัวเหมือนปกติอย่างทำให้เค้าคิดมาก  ไปสร้างกำลังใจให้พ่อแม่  กำลังใจนั้นก็จะกลับมาหาเราเอง  อีกอย่างคุณจะทำอะไรให้คิดถึงพ่อแม่เป็นหลัก ทุกคนให้กำลังใจคุณทุกคน  สู้ๆๆๆ  สักวันหนึ่งเราต้องชนะ    อดทนไว้นะเธอมีฉันอยู่ทั้งคน


 ความคิดเห็นที่ 11

1 เม.ย.2551  เวลา 12:09 น.
โดย.. akiko 118.173.130.207  
ขอให้เธออดทน

เจอโชคร้ายอีกครั้ง มันหนักเกินแรงใช่ไหม
เธอเหนื่อยหนักหนาแค่ไหน ฉันก็รู้และเข้าใจ

เหมือนวันที่มืดมน ฟ้าคงจะหลับใหล ไม่ใยดีไม่เมตตา

อดทนไว้นะเธอ มีฉันอยู่อีกทั้งคน
อดทนนะคนดีที่มืดมนต้องพ้นไป
แค่เพียงในไม่ช้า ไม่นาน ฟ้าจะเปลี่ยนสีวันใหม่
ให้เธอได้มั่นใจ เราจะผ่านข้ามคืนนี้ไปด้วยกัน

เธอรับรู้ใช่ไหม หัวใจของฉันอยู่ไหน
ฉันจับมือเธอเอาไว้ คอยส่งรักและห่วงใย
สัญญาจะไม่ห่าง ไม่จากกันไปไหน
อย่าถอดใจนะคนดี

อดทนไว้นะเธอ มีฉันอยู่อีกทั้งคน
อดทนนะคนดีที่มืดมนต้องพ้นไป
แค่เพียงในไม่ช้า ไม่นาน ฟ้าจะเปลี่ยนสีวันใหม่
แม้คืนนี้นานแค่ไหน จะอยู่และผ่านพ้นไปด้วยกัน

อดทนไว้นะเธอ มีฉันอยู่อีกทั้งคน
อดทนนะคนดีที่มืดมนต้องพ้นไป
แค่เพียงในไม่ช้า ไม่นาน ฟ้าจะเปลี่ยนสีวันใหม่
ให้เธอได้มั่นใจ เราจะผ่านข้ามคืนนี้ไปด้วยกัน

 ความคิดเห็นที่ 12

18 พ.ค.2551  เวลา 10:24 น.
โดย.. ลาเต้ 222.123.177.240  
รักพ่อกับแม่มากค่ะ   คึดถึงบ้านมากอยากกลับบ้านค่ะ


    2008 © All Rights Reserved. Licensed By Trangzone.com
ติดต่อทีมงาน